SALONS ARTISTIQUE FIBERT / SALONY ARTYSTYCZNE FIBERT

"Grand feu de conversation" - ainsi on definiat des salons parisiens. Existés depuis le XVIIe siècle, ils ont reunis des écrivains et des universitaires, puis les fonctionnaires et artistes avec des mecenes de la culture.  Ce généralement des femmes étaient les initiateurs et les organisateurs, issues d'abord de sphères aristocratique, et plus tard, au cours du developpement du commerce et de l'industrie, et dans le cadre du transfert de la cour à Versailles, des maisons bourgeoises. Avant que le salon est devenu une institution banale, il a constitué un contrepoids, non seulement culturelle, mais egalement politique, pour la cour royale. Il y avait l'étiquette beaucoup plus souple et une plus grande liberté, surtout quand la plupart des fondateurs des Lumières ne était pas l'approbation de la cour. Au XVIIIe siècle, Salons de Paris était déjà un modèle pour l'ensemble de l'Europe et l'ensemble de l'Europe exercer son influence; il suffit à l'éducation du jeune roi Stanislas Auguste dans Madame Geoffrin. Charm ne est pas changé depuis des siècles des maisons parisien, vieux meubles, peintures, et un des propriétaires de faire grâce spéciale et salons polonais sont au centre de la vie culturelle et sociale de l'émigration polonaise. Émettre un familles cultes étranges, la passion, la généalogie affinités de culte, de parenté, les habitudes et les coutumes. Mais le monde ne est pas seulement dans le passé pour pentes, est fermement ancré dans le présent. Poursuivant cette tradition, l'Association "l'Europe culturelle» lancé en 2009 - et Salon Artistique FIBERT (à partir des noms d'hôtes Filus - Robert), qui présente un excellent pianiste polonais - Hubert Rutkowski avec le spectacle "Fontana dans l'ombre de Chopin» et l'exposition qui l'accompagne de sculptures - Czapska bat.

«Płonące ogniska konwersacji» - tak określano niegdyś paryskie salony. Istniały od XVII w. zbierały pisarzy i uczonych, później również urzędników i artystów wraz z mecenasami kultury. Inicjatorkami i organizatorkami ich były z zasady kobiety, wpierw ze sfer arystokratycznych, a później w miarę wzrostu handlu i przemysłu oraz w związku z przeniesieniem się dworu do Wersalu, z domów mieszczańskich. Zanim salon stał się instytucją banalną, stanowił przeciwwagę, nie tylko kulturalną, także polityczną, dla dworu królewskiego. Panowała tam znacznie luźniejsza etykieta i większa swoboda, zwłaszcza gdy wielu twórców idei oświecenia nie znajdowało aprobaty na dworze. W XVIII w. salony paryskie stanowiły już wzór dla całej Europy i na całą Europę swój wpływ wywierały; wystarczy wspomnieć edukację młodego Stanisława Augusta u madame Geoffrin. Urok nie zmienionych od wieków paryskich rezydencji, starych mebli, obrazów, a także specyficzny wdzięk właścicieli sprawiają, że i polskie salony są ośrodkiem życia kulturalnego i towarzyskiego polskiej emigracji. Panuje w nich osobliwy kult rodów, pasja genealogii, kult powinowactw, pokrewieństw, zwyczajów i obyczajów. Ale świat ten nie tylko ku przeszłości się skłania, jest silnie zakotwiczony we współczesności. Kontynuując tę tradycję, Stowarzyszenie „Kulturalna Europa“ zainicjowało w roku 2009 - I Salon Artystyczny FIBERT (od nazwisk gospodarzy Filus - Robert), na którym zaprezentowano znakomitego polskiego pianistę – Huberta Rutkowskiego ze spektaklem „Fontana w cieniu Chopina“ oraz towarzyszącą mu wystawę rzeźby - Beaty Czapskiej.

 

 



Réagir


CAPTCHA